เจ้าตัว 4 ตา

วันนี้ผมได้รับอีเมล์มาจาก petition อันหนึ่งเกี่ยวกับเรื่อง Seal Hunt ในแถบ Newfoundland ของประเทศ

แคนาดา พอเข้าไปอ่านแล้วเกิดอยากรู้อยากเห็นขึ้นมาจับจิต เลยเสิร์ชนั่งอ่านไปหลายชั่วโมงจนมึนตึ๊บไปหมด

(รู้สึกเหมือนหาเรื่อง ใส่ตัวอย่าง บอกไม่ถูก)ผมเคยทราบมานานแล้วว่าเมื่อก่อนมีการฆ่าลูกแมวน้ำอายุไม่ถึง 2

อาทิตย์ เพื่อเอาขนและหนังไปทำ เสื้อทำกระเป๋าซึ่งเป็น ที่นิยมมาก เพราะลูกแมวน้ำอย่างที่เรียกกันว่า

Whitecoat มีขนยาวสีขาวปกคลุมปุกปุยสวยงามมาก หน้าตาก็น่ารักน่าเอ็นดูเอามากๆ  ลูกแมวน้ำพวกนี้ยัง

ว่ายน้ำไม่เป็นจึงเป็นเป้านิ่งให้ชาวประมงสอยเอาได้ง่ายๆ โดยส่วนใหญ่ใช้กระบอง ( หรือกระบองมีเงี่ยงแหลม

ที่เรียกกันว่า Hakapik ) ตีหัวจนตาย(หรือไม่ตาย)แล้วจึงถลกหนัง แล้วทิ้งซากที่ เหลือกองๆไว้ เนื่องจากเนื้อ

แมวน้ำไม่เป็นที่ต้องการ ต้องการแต่หนังเผื่อไปทำผลิตภัณฑ์ตามแฟชั่นราคาสูงลิบเท่านั้น

นี้หรือเปล่า ผมก็เพิ่งจะรู้ว่าอเมริกาห้ามนำเข้า ผลิตภัณฑ์จากแมวน้ำ ) จนทางการแคนาดานิ่งเฉยอยู่ไม่ได้ ต้องออก

กฏหมายห้ามฆ่าเจ้าลูกแมวน้ำขนขาวๆเหล่านี้ และจำกัดจำนวนโควต้า เพียงน้อยนิดต่อปีเท่านั้น

สั้นๆก็คือ ปีนี้ทางการแคนาดาออกไฟเขียวให้โควต้าฆ่าแมวน้ำได้ 350000 ตัว ทำให้เรื่องนี้กลับมาเป็นที่สนใจ

(ของพวกนักแอคทิวิสต์) อีกครั้ง จนเป็นเหตุให้ผมเกิดความสนใจ นั่งอ่านทั้งข่าว บทความ และฟอรั่มไปร่วม 20

เว็บ สิริรวมราวๆ 6 ชั่วโมง สรุปออกมาสั้นๆได้ดังนี้

ทางการแคนาดา - ปลาค้อดหมดทะเล ชาวประมงจับปลาไม่ได้ แมวน้ำเป็นต้นเหตุ จึงต้องทำการควบคุมจำนวน

แต่รับรองว่ามีกฏหมาย ให้ฆ่าอย่าง humane ที่สุด มีประสิทธิภาพและสร้างความเจ็บปวดน้อยที่สุด และไม่

อนุญาต ให้ฆ่าไวท์โค้ทมาตั้งนานแล้ว

บังคับดุแล ลูกแมวน้ำ ส่วนใหญ่ไม่ตายในทันที ต้องใช้กระบองซ้ำ(ที่หัว)หลายครั้ง แถมส่วนใหญ่ชาวประมง

ไม่ตรวจให้แน่ใจว่าลูกแมวน้ำตาย สนิทก่อนทำการถลกหนัง บางส่วนถูกกอง ทิ้งไว้จนตายอย่างช้าๆ บางส่วน

หนีลงน้ำจนจมน้ำตายแทน

นักวิจัยและนักวิทยาศาสตร์ทางทะเล - ไม่ต้องการให้ฆ่าแมวน้ำ เนื่องจากเป็นการทำลายห่วงโซ่อาหารและสมดุล

ธรรมชาติทะเล แมวน้ำไม่ได้กินปลาค้อดเป็นอาหารหลัก แมวน้ำกินปลาค้อดแค่ 3 เปอร์เซ็นต์จากอาหารที่กิน

ทั้งหมด เท่านั้น คนต่างหากที่จับปลา ไปจนไม่เหลือและฟื้นสภาพไม่ได้ การฆ่าแมวน้ำจะยิ่งทำให้ชีวภาพทาง

ทะเลเละเทะยิ่งไปกว่านี้

ก็ยังกินไก่กินหมูอยู่ ยอมรับบาปแต่โดยดี แต่พอคิดถึง(แถมด้วยรูปประกอบมากมายที่เห็นมาในวันนี้ ปกติผมก็

ไม่ใช่คนอุดมคติอะไรมากมาย) ว่าเจ้าลูกแมวน้ำ ซึ่งไม่ต่างอะไรกับทารกที่ยังช่วยตัวเองไม่ค่อยได้ จนมุมนักล่า

อยู่บนแผ่นน้ำแข็ง โดนทุบหัวจนตายเพื่อถลกเอาหนังไปทำเสื้อคลุมราคาแพง .... ที่รับไม่ค่อยได้คือ ไม่ได้ฆ่าเพื่อ

เป็นอาหาร สอง วิธีฆ่าที่ทำให้สัตว์ต้องทนทรมาณ สาม ลูกแมวน้ำยังเป็นทารกที่ไม่สามารถหลบหนีหรือเอาตัว

รอดได้เลย (ลูกแมวน้ำหน้าตาไร้เดียงสามากจริงๆครับ ขนขาวหรือด่างก็เถอะ)

โลกนี้มีเรื่องโหดร้ายอีกมาก ผมทราบดี แต่ก็อดเศร้าไม่ได้ นี่ไม่ได้มาเรียกร้องให้ชาวไกลบ้านร่วมประท้วงอะไร

หรอกครับ การฆ่าก็เกือบครบโควต้าไปแล้ว ไม่ได้คิดตำหนิอะไรชาวประมงแถบนั้นที่ฆ่าแมวน้ำด้วย เพราะพวกเขา

ก็คงเห็นแมวน้ำเหมือนสัตว์น้ำ และปลาอื่นๆที่จับมากิน ( ถ้าทำอย่างไม่ทรมาณได้ก็คงจะดี ) ถ้าจะมีที่ไม่เห็นด้วย

จริงๆก็บรรดาแฟชั่นดีไซน์เนอร์ และคนที่ใช้ ผลิตภัณฑ์จากหนังแมวน้ำโดยไม่จำเป็นนั่นล่ะ

มันเป็นสิ่งที่เกิดขึ้นไปแล้ว ห้ามไม่ได้ ย้อนไม่ได้ แต่อย่างน้อยผมคงไม่มีความกระสันอยากมีอยากครอบครอง

ผลิตภัณฑ์จากขน หรือหนังสัตว์ (ยกเว้นพวกที่เลี้ยงไว้เพื่อเอาขน อย่างแกะ) ไปทั้งชีวิต

ที่มาเล่านี่อยากให้พวกเราได้รับรู้เรื่องนี้กันไว้บ้าง ( ข้อมูลเพี้ยนบ้างก็ต้องขออภัย ผมไม่มีแรงจะไปค้นอีกที

แล้วล่ะครับ )

ถ้าทำได้ ก็อยากขอร้องให้ไม่สนับสนุนผลิตภัณฑ์เหล่านั้น ส่วนตอนนี้ผมคงต้องพยายามแผ่เมตตาก่อนนอน

สุดท้ายนี้ ถ้าคุณใจไม่แข็งอย่าไปค้นเรื่องนี้ต่อเลยครับ ยิ่งเจอรูปหรือวิดีโอของทางฝ่ายต่อต้านนี้จะ graphic

มากๆ รูปจากสำนักข่าวต่างๆจะไม่เท่าไร

ราตรีสวัสดิ์ครับ ( อ๊ากกกกก หลับไม่ลง )