เจ้าตัว 4 ตา

ฉันเป็นคนที่ทำงานประจำ อยุ่ราวๆ 8-9 ปี ทำงานเป็นพนักงานบริษัทที่ต้องตื่นแต่เช้าตรู่ ฝ่ารถติด อากาศแย่ๆและคนหนาแน่นเพื่อไปทำงานทุกวันๆๆ ที่สีลม เงินเดือนดีโอทีเยอะจริง แต่บอกเลยว่าเหนื่อยมากๆ ทำงานแต่เช้าทำโอที 1 ชม บ้าง 2 ชม บ้าง มาทำวันเสาร์โดยไม่เปิดแอร์บ้าง คิดดูว่าตึกสุงๆ ที่ไม่ได้เปิดแอร์ร้อนขนาดไหน

ที่ต่อมาที่ไปทำงาน ก็ไกลอีก ไกลมากๆ เริ่มงาน 8.30 น พอจะกลับบ้าน 6 โมง หรือทุ่ม ก็เหอะ จะโดนเจ้านายค้อนทั้งๆ ที่บางทีก็ไม่มีงานให้ทำ ที่นี่ไม่ให้โอทีเสียด้วยซ้ำ ทำหนักที่สุดถึง ตี1 ครึ่ง กว่าจะนั่งแทกซี่ถึงบ้านที่อยุ่ถึงบางบัวทองก็ราวตี 3 ตอนเช้าไม่มีการขอเข้าสายให้ ต้องตอกว่าเข้าสายเอง เหอะๆๆๆๆ

ที่ๆ 3 ร้ายเข้าไปใหญ่ ให้ทำทุกวันถึง 2 ทุ่มบ้าง 4 ทุ่มบ้าง เที่ยงคืนบ้าง ที่ๆ 2 ยังเฉพาะวันที่ปิดเล่มหนังสือ และช่วงสัปดาห์สุดท้ายที่หนัก แต่ที่นี่เข้างาน 8.30 น. และก็ให้อยู่ดึกทุกวัน แถมทำงาน 6 วัน แล้วบางทีไม่หยุดราชการให้ด้วย อ้างว่างานเร่ง ฉันไม่เข้าใจตัวเองเลยว่า งานของฉันทำไมเจอแต่แบบนี้ทั้งนั้นเลย 55555555 ดูว่าพวกเจ้านายทั้งหลายจะอยากให้พนักงานตัวเอง ไปทำงานแต่เช้าตรุ่ และกลับให้ดึกที่สุด เท่าที่จะดึกได้ ไม่ว่าจะนานแค่ไหน

ฉันออกจากโรงงานนรกนั่น ขอเรียกแบบนั้น จะหาที่ใหม่ที่ไกล้บ้าน และงานเบากว่านี้ ระหว่างที่หาๆ มีคนเอางานฟรีแลนซ์มาให้ทำ เป็นการทำหนังสือ..... จากนั้นเป็นต้นมา ฉันก็หลงไหลในงานอิสระ ที่ไม่ต้องแหกขี้ตาตื่นแต่เช้าไปเบียดคน โดนล้วงโดนบี้โดนเบียด เจอฝ่นเหม็นและมลภาวะเป็นพิษ และเหล่าเจ้านายและเพื่อนร่วมงานที่บางทีแสนจะน่าเบื่อ อิจฉาคนนั้นคนนี้ที่ได้ดีกว่า เกี่ยงงาน โยนงานเขวี้ยงงานใส่กัน

ฉันรับงานจากผู้ว่าจ้างคนเดียว ทำคนเดียว จะมีโค่ก็แค่กลับคนจ้างและโรงพิมพ์ ซึ่งเขาก็มีหน้าที่พิมพ์ของเขาไป ไม่เรื่องงาน ปรูฟงานก็ปรูฟกับคนว่าจ้างเจ้าของงาน ไม่ต้องยุ่งกับใครให้มากเรื่อง ว่นวาย เขาส่งไปรษญ์มาให้ ฉันส่งให้เขาตรวตจทางอินเตอร์เนท แก้ ส่งให้โรงพิมพ์พิมพ์ 1 เดือนฉันออกไป ส่งงานให้แมสเซนเจอร์ของโรงพิมพ์จบ สบายใจ ไม่วุ่นวาย

ฉันชอบอยู่คนเดียว หรืออยุ่ก็อยู่กับคนที่ชอบ ไม่อยากไม่ชอบไม่ปรารถนาความวุ่นวาย นั่นคือนโยบายและ ความชอบส่วนตัวและนิสัยของฉัน เป็นไลฟ์สไตล์ที่ฉันเลือก ชื่นชอบ และรู้สึกว่ามันมีเสน่ห์มากกว่าที่จะออกไป เจ๊าะแจ๊ะว่นวายกับคนหมุ่มาก คนนั้นคนนี้ 

ข้อเสียมันก็มี่อยุ่บ้างคือไม่มีประกันสังคม แต่ก็แก้ไขได้ด้วยบัตรทองและหมั่นเก็บเงินเก็บทองและรักษาสุขภาพตัวเอง แล้วก็ต้องวางแผนทางการเงินให้ดี ว่าเราจะทำอะไรทำอย่างไรตอนเราแก่ๆ ไม่เหมือนข้าราชการ ที่มีเงินเกษียน ไม่เหมือนพนักงานเอกชนที่มีโอทีและเงินเดื่อนที่ค่อนข้างสูงกว่าทำอยู่กับบ้าน ก็แค่นั้น

edit @ 3 Dec 2007 21:06:53 by แม่นางซูฉี